Gewoon Positiespel 9

En dan toch: openingen! Wie had dat ooit kunnen bedenken? Ik niet. Ik heb openingen namelijk altijd een erg lastig onderwerp gevonden. Omdat het heel erg veel is. Omdat het zo moeilijk is hoe het precies aan te pakken. Omdat er ook kennis voor nodig is, of in ieder geval zelfkennis. Omdat het ook moeilijk is je voorbereiding op het bord te krijgen. Als speler vind ik het lastig, maar ook als trainer en ook als coach en ook als technisch directeur van de KNDB. Voor je het weet ben je er namelijk dagen mee bezig en vervolgens krijg je er helemaal niets van op je bord. Teleurstelling dus. Had ik niet beter iets anders kunnen doen met al die tijd? In al mijn trainingen spelen openingen daarom een ondergeschikte rol: liever al die kostbare tijd stoppen in het middenspel en alles wat daarbij hoort. Oftewel: lastig dus allemaal, die openingen.